Deze discussie is gesloten op 23 november 2011
Bij deze enig commentaar op jullie verslag (bladzijden verwijzen naar de PDF-versie)
Samenwerking met andere Oxfams
Van het samenwerken met de andere Oxfams - zie blz. 10 onderaan- verwacht ik inderdaad een hogere effectiviteit, het lijkt me de enige juiste bedrijfsmatige keuze. Ik had eigenlijk verwacht dat deze samenwerking al veel verder gevorderd zou zijn. Natuurlijk kun je door samenwerking profiteren van de extra schaalgrootte, maar er zit ook een andere kant aan: vanuit donateursperspectief komt een grote, internationale organisatie afstandelijker over. Aan grote, logge organisaties kleeft altijd de verdenking van meer bureaucratie, meer verspilling. Voor mij persoonlijk toch een van de redenen om liever met Oxfam Novib in zee te gaan dan bv. met Unicef....
Case-formaat
Heel goed dat eerst de doelen per case gerecapituleerd en vervolgens vergeleken worden met de resultaten. Ook heel goed dat veel doelen kwantitatief geformuleerd zijn. Hier heb ik twee opmerkingen over:
-Ondanks de opgegeven getallen zijn de doelen soms toch nog wat abstract. Dit was jullie zelf ook al opgevallen, zie blz. 9: "In de periode 2007-2010 bereikten we met de inspanningen van onze partnerorganisaties en onszelf 44,4 miljoen mensen. Dat is een indrukwekkend aantal. Maar het getal zelf zegt nog weinig over de mate waarin de armoede van deze mensen daadwerkelijk is afgenomen ('impact')." en blz. 11: "Vanaf 2011 gaan we ons
bereik op een meer geavanceerde manier meten. Niet langer staat het aantal mensen dat bereikt is voorop, maar de vraag welk positief effect ('outcome') ons werk voor hen heeft gehad.". Vooral dit laatste vind ik een uitstekend idee. Een mooie stap op weg naar mijn aanbeveling uit een vorig idee: meet jullie hulprendement, oftewel de hoeveelheid uitgeroeide armoede per euro die ik jullie geef.
-Hoe komen jullie aan al deze doelen per case? Welke analyse ligt hieraan ten grondslag?
Ik kan gemakkelijk inzien dat jullie doelen in lijn liggen met jullie visie en strategie, de 5 basisrechten zijn goed herkenbaar. Maar hoe komen jullie tot de beslissing om aan de ene case meer budget toe te kennen dan aan de andere case? En hoe vertaal je dan dit budget naar de doelen?
Tegenspraak
In par. 8.8.2 'gebeurtenissen na balansdatum' - blz.142, staat: "Voor de toekomst betekent dit dat wij vanaf 2011 alleen nog maar eenjarige contracten met lokale partnerorganisaties zullen afsluiten". Dit ervaar ik als een tegenspraak met hetgeen te lezen is in par. 2.8.1 - onderaan blz. 25: "Een sterk punt, volgens de deskundigen, is dat Oxfam Novib de partners voor een lange termijn ondersteunt om een sterkere organisatie te worden. Dat leidt tot duurzame resultaten op langere termijn.". Het is natuurlijk heel vervelend om door Buitenlands Zaken voor de tweede keer gekort te worden op budget. Maar is het niet logischer dat jullie hierop reageren door minder projecten te gaan doen, en niet de langere termijn continuiteit van alle projecten - jullie sterke punt volgens deskundigen - op de tocht zetten?
Ondanks bovenstaand commentaar scoort het jaarverslag goed op relevantie, volledigheid en consistentie. Het straalt integriteit uit naar alle stakeholders. Met name de volgende beslissing op blz. 23 zie ik als bewijs hiervoor: "Op voorstel van de directie worden de directiesalarissen met ingang van 2011 met 14 procent verlaagd. Dat is hetzelfde percentage als waarmee intern de bureaus van Oxfam Novib moeten inkrimpen.". Hiermee besparen jullie slechts 0,025% van de begroting 2010, maar de communicatieve waarde hiervan is enorm. Zo kweek je, ondanks alle financiele tegenspoed, loyale donateurs en medewerkers.
Door Theo Heeren op 30 april 2011 om 11:07 uur
8 reacties 